کاربرد گاز های بی اثر در سیستم های اطفا حریق به دلیل عدم ایجاد مشکل در محیط زیست اهمیت بالایی دارد. در سیستم های اطفا حریق گازی برخی از مواد مهار کننده مانند CO2 برای محیط زیست به خصوص لایه ازون بسیار مضر میباشد. از این رو استفاده از گاز های پاک و بی اثر در خصوص اطفا و مهار آتش بسیار مهم است. این گازها از هوای موجود در تمامی نقاط زمین تهیه میشوند. که به همین دلیل با محیط سازگار میباشد. از این رو برخلاف برخی از گازهای دیگر باعث ایجاد مشکل نمیشود. همچنین این گاز ها برای سلامت انسان ضرری ندارند. لذا پس از خروج از محیط باعث مشکلات تنفسی نمیشوند.

معرفی گاز های بی اثر دراطفا حریق :

گاز های بی اثر یا همان خنثی شامل برخی از فراوان ترین گاز های موجود درهوایی که ما تنفس میکنیم میباشد. به طور کلی  گازهای خنثی اطفای حریق که  clean agentهای اطفای حریق نیز نامیده میشوند، عموما گازهای خنثی و ترکیبات شیمیایی‌ای هستند که برای اطفای حریق به کار گرفته می‌شوند. در استاندارد NFPA 2001 مقررات و الزامات استفاده از آن‌ها شرح داده شده است. در واقع استفاده از این گاز ها نیاز به شناخت بهتر از آنها دارد. در این استاندارد خطرات احتمالی و نحوه استفاده به صورت کامل گفته شده. همچنین در این استاندارد نوع و جنس اجزا در سیستم برای تأثیرگذاری بهتر آمده است. به دلیل تجهیزات سیستم گاز های بی اثر در اطفا حریق عملکرد و تأثیر گذاری بالایی دارد.

معرفی کاربرد گاز های بی اثر در اطفا حریق

اجزای سیستم اطفا حریق گاز های بی اثر :

به دلیل نوع گاز های استفاده شده در این سیستم ها محدودیت های کمتری نسبت به تجهیزات گازی دیگر دارد. سیستم گاز های بی اثر در اطفا حریق عموما از یک ماده اطفایی،‌ سیلندر ذخیره‌سازی آن، شیرهای آزادسازی ماده اطفایی، دتکتورهای شناسایی حریق، سایر ملزومات سیستم اعلام (کنترل پنل، شستی، زنگ هشدار)، لوله‌هایی که ماده اطفایی را به محل منتقل می‌کنند،‌ تشکیل شده‌اند. ترکیبات درصد ترکیبات اطفایی خنثی در Inert Gasها متفاوت است، که براساس نیاز محیط و تجهیزات به کار رفته در آن از ترکیب درصد متفاوت استفاده می‌شود. این ترکیبات به صورت زیر است :

انواع ترکیبات در سیستم اطفا حریق گاز های بی اثر :

انواع گاز های بی اثر در اطفا حریق :

در ادامه به برسی و معرفی هر یک از انواع گاز های بی اثر میپردازیم.

گاز بی اثر اطفا حریق IG-100 :

یکی از مهمترین گاز های بی اثر نیتروژن است. این گاز با نامIG-100  نیز شناخته میشود. تنفس نیتروزن نسبت به گاز های دیگر صدمات جانی ندارد. چرا که باعث مشکلات تنفسی نمیگردد. گاز نیتروژن که از آن با نام IG-100 یاد می شود، حدود 80 درصد هوا را تشکیل داده است و به عنوان پرکاربردترین گاز خنثی در اطفاء حریق کلاس C  (حریق ناشی از تجهیزات الکتریکی) شناخته می شود. به دلیل وفور این گاز به طور طبیعی در جو کره زمین، اثر گلخانه ای آن صفر بوده و به همین ترتیب هیچگونه اثر مخربی بر لایه اوزون نخواهد داشت. از نظر شیمیایی بی اثر، فاقد هدایت الکتریکی، بی رنگ، بی بو و غیر خورنده است. به همین دلیل برای حفظ تجهیزات الکتریکی کاربرد بسیار بالایی دارد.

معرفی انواع گاز های بی اثر در اطفا حریق

معرفی گاز IG-01 :

گاز های آرگون با نام IG-01 برای اطفا حریق شناخته میشوند. این  گاز ها کمترین تمایل واکنش با مواد را دارند. از این رو در هنگام استفاده برای مهار آتش برای تجهیزات کاملا بیخطر بوده و ضرر مالی و جانی برای افراد نمی آورند. به دلیل این ویژگی این گاز ها در مناطق مسکونی و دیتا سنتر ها کاربرد بالایی دارد. آرگون از واژه‌ای یونانی به معنی تنبل یا غیرفعال گرفته شده‌است. دلیل این نام‌گذاری، بی‌اثر بودن آرگون و عدم فعالیت شیمیایی آن است. برای استفاده صنعتی، آرگون را به روش تقطیر جزء به جزء، از هوای مایع جداسازی می‌کنند. آرگون برای به وجود آوردن نورهای زنده استفاده می‌شود. همچنین دارای مصارفی در صنایع جوشکاری، طیف‌بینی و تولید تیتانیوم نیز می‌باشد. البته در مهار آتش تأثیرگذاری بالایی دارد.

 معرفی گاز بی اثر اطفا حریق IG-55 :

گاز IG-55 یکی از گاز های بی اثر بسیار محبوب برای استفاده در سیستم های اطفا حریق میباشد. گازهای داخل آن با محیط واکنشی نمیدهند. از این رو برای انشان و محیط زیست کاملا بی خطر هستند. به طور کلی گاز IG55 یا Inert Gas از نظر شیمیایی شامل ترکیبی از گازهای جوی آرگون و نیتروژن با میزان مساوی 50% بوده که کاملا یک گاز بر اثر می باشد. نوع دوم گازهای  Inert Gas می توان به گاز IG541 نیز اشاره کرده که از ترکیباتی متفاوت تشکیل می شوند این گاز از 50% آرگون ، 42% نیتروژن و 8% گاز CO2 تشکیل شده است. در زیر به مشخصات و خصوصیات سیستم IG55 بسنده کرده و فقط به آنها اشاره می نماییم.

گاز بی اثر IG-541 :

گاز IG-541 نام ترکیب دیگری از گاز های بی اثر اطفا حریق میباشد. به طور کلی این گاز مخلوط 52 درصد نیتروژن، 40 درصد آرگون و 8 درصد دی اکسید کربن است. مزیت این مخلوط ویژگی منحصر به فرد دی اکسید کربن آن است. در مقادیر مشخص وجود این گاز در صورت کمبود اکسیژن، تنفس را تسریع می کند تا اکسیژن مورد نیاز فرد در اتاق همچنان ادامه یابد. از آن جا که IG 541 در مقایسه با نیتروژن یا آرگون گران قیمت تر است، بیشتر در اتاق هایی استفاده می شود که دارای مقررات ایمنی خاص هستند. از این رو به دلیل محدودیت های مالی به صرفه نیست در تمامی فضا ها از این گاز استفاده کرد.

دیدگاهتان را بنویسید